Wat te doen als je een minimalist bent en je partner niet?

Recent is mijn partner bij mij komen wonen. Op de zolder staan nog veel dozen onuitgepakt die nog uitgezocht moeten worden. Soms voel ik me overweldigd door de hoeveelheid aan spullen die zich nu in het huis bevinden. Ook het bed staat in de slaapkamer nog gedemonteerd, het kan niet in elkaar gezet worden, want waar zijn de schroeven toch gebleven? Wellicht in een van de dozen die op zolder staan… Maar voordat we die vinden zijn we wel even verder… Dus slapen we nu op een matras op lattenbodems op de grond. Ook heel knus.

Dat we zo anders zijn op dit gebied is even een uitdaging… Ik ben veel minimalistischer ingesteld dan hij, wil graag dat er veel spullen uit het huis verdwijnen voor meer licht en lucht. Hij ziet in alles een mogelijkheid waarvoor het nog zou kunnen dienen. Nou, niet in alles, maar wel in veel. We zijn op dat punt echt heel verschillend. Ik wil ook dat het niet weggegooid wordt als het nog goed is, maar gun het een mooie plek in de kringloop waar iemand het weer kan oppikken die er wel baat bij heeft.

Ik ben aan veel van mijn spullen nauwelijks gehecht. Graag heb ik zo min mogelijk spullen, zodat ik goed kan zorgen voor wat ik wel heb en dat de spulletjes die ik heb blijdschap bij me oproepen.

Ik heb van alles weggedaan, veel kleding heb ik niet (nooit gehad), maar wel veel boeken. De spullen die van mij zijn kan ik in ieder geval organiseren en delen ervan wegdoen die mij geen blij gevoel geven. Als ik spullen wegdoe voel ik me letterlijk lichter worden, alsof ik minder ballast met me mee draag.

Dat neemt niet weg dat mijn geliefde daar een heel andere kijk op heeft. Hij houdt van zijn spullen, vindt het moeilijker ze los te laten hoewel hij tijdens het verhuizen al heel wat heeft weggedaan. Hij ziet mogelijkheden voor spullen waar ik niet op zou komen en is daar heel creatief in. Maar de keerzijde is wel een overvol huis, met name een overvolle zolder…

Hoe ga ik om met dit grote verschil?

Ik realiseer me dat het een niet beter is dan het ander. Het is een andere energiestroom: de ene van vasthouden wat ik heb en de ander van loslaten wat ik heb. Een verschillende ervaring die we op willen doen in ons leven. Ik kan hem niet veranderen, zou dat ook niet willen, want dan zou ik hem niet accepteren zoals hij is als mens met al zijn kanten. Hij heeft het nodig om zoveel spullen met zich mee te dragen in zijn leven. Daarbij merk ik dat ik ook ergens innerlijk een scheiding maak tussen zijn en mijn spullen en gezamenlijke spullen. Daardoor kan ik het iets makkelijker plaatsen voor mezelf. Dat heb ik dan weer nodig…

We hebben afgesproken dat we door alle spullen heen zullen gaan en echt het meeste weg zullen doen. Het is voor ons heel belangrijk dat we ons beiden goed voelen in het huis.

Langzaam gaat het vooruit. Er staan verschillende dozen op de grond: een voor de kringloop, een voor het afval en een voor wat we wel houden en nog ergens een plaats moeten geven. Zo doen we regelmatig een paar dozen en binnenkort gaan we ons een week lang bezig houden met de grote opruiming in huis. Dat zal zeker wat meer lucht gaat geven…

Wordt vervolgd…

Categorieën:Minimalisme

Tagged as: , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s